هم اکنون شما می توانید با مراجعه به این آدرس و انتخاب زبان فارسی فیس بوک خودتون رو فارسی کنید.

فارسی سازی فیس بوک با همکاری بیش از ۴۰۰ فارسی زبان با استفاده از سیستم مترجم آن انجام شده. شما نیز برای بهبود آن می توانید به این آدرس مراجعه کنید.

مووبل تایپ ابزاری است که با آن می توانید از لاگیدن لذت ببرید. این ابزار قابلیت های زیادی در اختیار شما می گذارد تا با استفاده از آن افکار و دیدگاه های خود را در سطح وب منتشر کنید. مووبل‌تایپ تنها طراح صحنه‌ای است که من و شما در آن بازی می‌کنیم و گاهی به تماشای بازی دیگران می‌نشینیم.

در این میان پلاگین فارسی ساز نیز هدفی جز کمک به فارسی زبانان و فراهم کردن زمینه استفاده بهتر از مووبل تایپ ندارد. پلاگین فارسی ساز می کوشد تا صحنه‌ای بیاراید که مطابق نیاز ها و تمایلات مدیران سایت ها و وبلاگ نویسان فارسی باشد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر به این آدرس بروید …

بیش از ۵۰۰۰۰ مقاله در ویکی پدیا فارسی

• مقاله : ۵۰٬۲۴۵
• صفحات : ۲۳۸٬۰۷۴
• متوسط ویرایش هر صفحه : ۶٫۹۱
• کاربران ثبت نام شده : ۱۰۷٬۳۷۲
• اطلاعات بیشتر : صفحه آمار و ارقام

کاهش حجم تصویر بدون کاهش کیفیت

سایت Smush it ابزاری آنلاین برای کم حجم تر کردن تصاویر بدون از دست رفتن کیفیت اونهاست.
نحوه استفاده بسیار راحت، نتیجه قابل قبول و سرعت بسیار بالا به نظر من یک سایت خیلی خوب رو ساخته …

پیشنهاد می کنم برای تست هم که شده چند تا از تصاویر خودتون رو به این سایت بدید ( می تونید آپلود کنید و یا آدرس عکس(ها) رو بدید ) و نتیجه رو ببینید.

این سایت دقیقا به شما خواهد گفت هر تصویر چقدر فشرده شده و شما در همان لحظه هم می تونید نتیجه رو مشاهده بکنید …

× نمی دونم این سایت برای چه مدت تصاویر رو نگه می داره، ولی اگه این مقدار نامحدود باشه به نظرم یکی از بهترین گزینه های ممکن برای آپلود عکس ها و استفاده اون در سایت ها و وبلاگ هاست

منبع : gHacks به نقل از NAP Team

خب، راه حل استفاده از فایل robots.txt هست. موتورهای جستجو قبل از هر کاری ابتدا به این فایل مراجعه می کنند و اگر اجازه داشتند به ادامه کار می پردازند. پیروی از فایل robots.txt نوعی قانون در موتورهای جستجو محسوب می شه.

خب، اگه شما می خواهید موتورهایی جستجو همه سایت شما رو بخوانند بنابراین نیازی نیست این مطلب رو بخوانید. نبود این فایل نشانگر رضایت شما از خوانده شدن تمام محتوای قابل دسترس برای موتورهای جستجو هست …

+ فایل robots.txt کجا باید قرار گیرد؟
- فایل robots.txt باید در root هاست شما ( پوشه اصلی که دامنه شما در آن قرار دارد ) قرار گیرد. بطور مثال آدرس فایل http://www.example.com/robots.txt قابل قبول هست ولی آدرسی مانند http://www.example.com/mysite/robots.txt غیرقابل قبول محسوب می شود و محتویات اون خوانده نمی شود. اگر شما به پوشه اصلی ( root ) دسترسی ندارید می توانید از META tag ها استفاده کنید ( + ).

+ چگونه فایل robots.txt رو بسازم ؟
- شما کافیست برای این کار فایلی با نام robots و با پسوند txt بسازید. توجه داشته باشید تمامی حروف باید کوچک باشد و برای هنگام ذخیره باید حالت ASCII-encoded text رو انتخاب کنید. با برنامه ای مثل notepad می توانید خیلی راحت این کار را انجام دهید.
ساده ترین فایل robots.txt شامل ۲ نقش است:

• User-agent : روبات های مجاز
• Disallow : صفحه های غیرمجاز

بطور مثال برای اجازه دادن به تمامی روبات های خزنده وب می تونید از دستور زیر استفاده کنید :

User-agent: *

چند تا مثال کاربردی:

- جلوگیری از خوانده شدن محتوا برای تمامی موتورهای جستجو:

User-agent: *
Disallow: /

- جلوگیری از خوانده شدن محتوای ۴ پوشه مشخص شده :

User-agent: *
Disallow: /cgi-bin/
Disallow: /images/
Disallow: /tmp/
Disallow: /private/

- جلوگیری از خواندن محتویات پوشه private توسط گوگل :

User-agent: Googlebot
Disallow: /private/

- جلوگیری از خوانده شدن یک فایل خاص :

User-agent: *
Disallow: /directory/file.html

- برای کامنت گذاری از # استفاده می شه. تمامی نوشته ها بعد از # در یک خط کامنت محسوب می شوند ( در نظر گرفته نمی شوند ).
- توجه داشته باشید که بزرگ و کوچک بودن آدرس ها مهم است
- برای مشاهده لیستی کامل از نام روبات های جستجوگر می توانید به این آدرس مراجعه کنید

جهت مشاهده اطلاعات بیشتر به راهنمای گوگل مراجعه کنید.

+ منبع : ویکی پدیا – گوگل

کنترل رونوشت در جایی که بیش از ۲ نفر در حال کار بر روی یکسری اطلاعات و برنامه های خاص هستند اهمیت بسیاری پیدا می کنند. امروزه برنامه ها و سیستم های زیادی از این قابلیت ( حالا با نوع های مختلف ) استفاده می کنند، بطور مثال :

- برنامه های نوشتاری نظیر مایکروسافت ورد ، OpenOffice.org Writer ، گوگل Docs و …
- برنامه های spreadsheets نظیر مایکروسافت اکسل ، OpenOffice.org Calc ، گوگل Spreadsheets و …
- برنامه های مدیریت محتوا نظیر نرم افزار های ویکی ( مدیاویکی – DokuWiki – تیکی ویکی و … ) – وردپرس و …
- سیستم های کنترل رونوشت برای انجام پروژه های تیمی مانند Subversion

اگر با سیستم هایی مثل ویکی پدیا کار کرده باشید درک و مفهوم سیستم های کنترل رونوشت برای شما آسان است. سایت هایی مانند ویکی پدیا که باز هستند و هر شخصی قادر به ویرایش آن هست برای کنترل و جلوگیری از خرابکاری هیچ چیزی رو پاک نمی کنند و از بین نمی برند. نحوه کار بدین صورت هست که وقتی کاربری هر کاری حتی یک کلمه در یک صفحه وارد و یا حذف و یا ویرایش می کند نسخه قبلی ( قبل از آنکه کاربر اونو ویرایش کرده باشه ) به پشت صحنه می رود و نسخه جدید که کاربر اونو ویرایش کرده به بقیه نمایش داده می شود.

همانطور که گفتم این نسخه ها از بین نمی روند و برای همین هر نسخه یک شماره رونوشت ( Revision ) می گیرد. هر صفحه در ویکی پدیا می تواند بی نهایت رونوشت داشته باشد.
حالا شما می تونید با مراجعه به قسمت تاریخچه که تمامی رونوشت های قبلی در آن وجود دارد تاریخچه ویرایش صفحه مذکور رو مشاهده کنید. شما این امکان رو دارید که ۲ تا رونوشت رو با همدیگه مقایسه کنید ( و یا بیشتر – بستگی به امکانات برنامه ) و در صورت لزوم یک نوشته رو به رونوشت صحیح قدیم خود بازگردانید ( بطور مثال رونوشت صحیح قبل از خرابکاری ).

برای آشنایی و درک بهتر می تونید با مراجعه به صفحات ویکی پدیا در بالای هر صفحه روی لینک History کلیک کنید تا لیستی از رونوشت های صفحه مورد نظر را مشاهده کنید.

بطور مثال در این آدرس شما ۲ رونوشت مختلف از یک صفحه رو می بینید. برای راحتی کار و درک تغییرات سیستم ویکی پدیا از رنگ ها استفاده کرده. عبارت های قرمز حذف – زرد ویرایش و سبز اضافه شدن است.

ممکن است از خودتون سوال کنید این نوع سیستم ها با این روش پس از مدتی کار حجم بسیار بالایی رو می طلبند. جواب شما درست و غلط هست. درست از این نظر که این سیستم ها نسبت به سیستمی که کنترل رونوشت ندارد فضای بیشتری رو می طلبند و غلط از این نظر که این فضا اینطور که به نظر می آید خیلی زیاد نیست. چراکه این سیستم ها کل یک رونوشت را ذخیره نمی کنند بلکه تنها تغییرات رو در یک فایل بیناری که حجم بسیار کمی هم داره ذخیره می کنند …

خب فعلا تا همین جا … در چند مطلب بعدی اطلاعات جالبی رو در مورد کنترل رونوشت ها و استفاده هایی که می توانید از آنها بکنید رو می نویسم … سعی کنید بطور کامل مفهوم و نحوه کار این مفهوم را یاد بگیرید …

“داده های پارازیتی” نامی است که من به اطلاعات ناخواسته ای می دهم که هر روز و هر ساعت با چرخیدن در اینترنت و خواندن و تماشای وبسایتها و وبلاگهای مختلف به طرف مغز من و تو شلیک می شود. فرقی هم نمی کند که این اطلاعات چه باشند. از عکس و تصویر و متن مقاله و پست وبلاگ بگیر تا چارت و فیلم و غیرو…. هرچه که باشد حجم عظیمی از اطلاعات ناخواسته و بدون اینکه مربوط به کار زمان حالمان باشد به طرف ما شلیک می شوند. طبیعتا جایگاه اینترنت و دنیای وب که فاصله ها را در میان انگشتان دست شما و وابسته به یک کلیک کرده اند باعث شده که کنترل این داده های پارازیتی از عهده بسیاری از کاربران خارج بشه و همیشه بحث های داغی هم پیرامون نحوه کنترلش در دنیای وب، آغاز شده است.

به نظر می رسد رشد سرعت اینترنت وافزایش تعداد کاربرها و همچنین کمک افزون سایتهای وب دویی که سعی در ساده سازی اشتراک گذاری و تولید محتوای توسط کاربرانشان دارند، باعث شده که هر روز بیش از روز قبل ما در معرض این پارازیت ها باشیم. آشکار ترین پارازیت اطلاعاتی زمانیست که به دنبال آپدیتهای یک دوست هستید ولی هیچ راهی برای دسته بندی آپدیت های او ندارید. مثلا اگر از فرندفید استفاده می کنید دوستی ممکن است در فهرست دنبال شوندگان توسط شما باشد. حال این دوست شما انواع و اقسام محتوا رو به اشتراک می گذارد. مثلا تصور کنید ۱۰۰ لینک در روز که عده ای از آنها تصویر، کتاب، مقاله و یا رده سرگرمی و هجویات هستند. من اگر نخواهم لینکهای مربوط به تصاویر رو ببینم باید چه کنم؟ متاسفانه هنوز روشهای بهینه و نهادینه ای برای این قضیه تعبیه نشده است. آخرین متدی که در اینترنت و وب کمی این بخش بندی را ساده کرد همان شیوه “تگ کردن” و یا به فارسی “برچسب زدن” بود که حتی باعث شد سایتهایی مانند “خوشمزه” میلیونها دلار به یاهو فروخته شوند فقط و فقط به دلیل پیشتاز بودن در استفاده از سیستم برچسب گذاری. اما متاسفانه سیستم برچسب گذاری باید توسط خود کاربر انجام شود و عده بسیاری در انجام این کار تنبل هستند و از سویی دیگر مهارت و استعدادی در استفاده از برچسب های مناسب ندارند.

داده های پارازیتی ممکن است در ابتدا خوشآیند باشند. شما چیزی رو از طرف دوستتون و یا مشترک حساب کاربریتون در سایتهای مختلف می بینید که اصلا از وجود عنوانش هم خبر نداشته اید. طبیعتا این گونه سورپرایز شدن برای آدمهای بیکار خوب است و برای کسانی که علاقه مند به وب چرخی بی هدف هستند. اما برای یک محقق که باید تمرکز کند و یا برای کارمند یک شرکت که می بایست تمام انرژی و هدفش رو برای پروژه بگذارد، این داده ها بلای خانمان سوز هستند چرا که وقت و انرژی و منابع هنگفتی رو از کارفرما و همچنین کارمند و کاربر اینترنتی می گیرند.این آنارشی اطلاعاتی امروزه بلای جان سازمانها شده است شاید برای همین است که اکثر شرکتها اجازه وبگردی همه سایتها را بر روی اینترنت در زمان کار و یا از طریق اینترنت شرکت نمی دهند و یا ده ها نرم افزار استفاده می کنند تا بتوانند سایتهای دیده شده توسط کارمندان را بازرسی کنند و کسانی که وقت زیادی را تلف می کنند رو به بازخواست بکشند. راه چاره چیست؟

مایکروسافت با ارائه نسخه ۷ نتوانست عنوان بهترین مرورگر رو بگیره اما ظاهرا می خواد این عنوان رو با نسخه ۸ با امکاناتی جالب پس بگیره. شما می تونید در اینجا و اینجا با بعضی از امکانات جدید این نسخه آشنا بشید.

کاری به این ندارم که شاید خیلی از کارها و ایده ها کپی برداری شده. به نظر من مایکروسافت ریسک بزرگی داره می کنه و این کارش جای تقدیر داره و به نظر من هنوز مایکروسافت یک شرکت کاملا قابل احترامه …